Wat je leert
- Een vijfdelige promptstructuur (onderwerp, actie, setting, stijl, camera) die je elke keer kunt hergebruiken
- Hoe je een vage prompt herschrijft tot een precieze — met voor/na-voorbeelden
- Waarom negatieve aanwijzingen (“geen tekst, geen watermerk”) je resultaten opschonen
- Een iteratielus met één wijziging per keer die shots verbetert zonder giswerk
Hoe modellen je prompt lezen
Een text-to-video-model “begrijpt” een verhaal niet zoals een mens — het matcht patronen tussen je woorden en de visuals die het heeft geleerd. Hoe concreter je beschrijft wat er in beeld moet staan en hoe de camera zich gedraagt, hoe minder het hoeft te raden. Specifieke zelfstandige naamwoorden, één duidelijke actie en een benoemde camerabeweging winnen van een stapel sfeerbijvoeglijkheden.
Een promptstructuur die werkt
Beschrijf het shot zoals een regisseur dat zou doen — onderwerp, actie, setting, stijl en camera. Houd het bij één of twee heldere zinnen.
- 1Onderwerp: wie of wat staat in beeld (“een barista”, “een slanke telefoon”).
- 2Actie: wat gebeurt er (“giet latte art”, “draait langzaam op een sokkel”).
- 3Setting: waar (“zonovergoten specialty-café”, “minimalistische studio, zachte schaduwen”).
- 4Stijl: de look (“cinematografisch, kleine scherptediepte, warme grading”).
- 5Camera: de beweging (“langzame push-in”, “orbit”, “statisch wijd”).
Voor en na
Vaag: “een koffievideo”. Beter: “Close-up van een barista die latte art inschenkt in een witte kop op een houten toonbank, zonovergoten specialty-café, cinematografisch, kleine scherptediepte, langzame push-in, geen tekst.” De tweede prompt stuurt onderwerp, setting, belichting, lens en beweging — waardoor het model veel minder hoeft te verzinnen en jij vaker een bruikbaar shot krijgt.
Zeg wat je niet wilt
Negatieve aanwijzingen schonen resultaten op. Voeg “geen tekst, geen watermerk, geen logo’s, geen extra vingers” toe om klassieke AI-artefacten te vermijden. Voor merkveilige output: “generieke verpakking, geen merklogo’s”. Een korte uitsluitingslijst doet vaak meer voor de kwaliteit dan nóg een bijvoeglijk naamwoord.
Itereer, specificeer niet te veel
Begin met een gefocuste prompt, genereer, en verander dan telkens één ding — eerst de belichting, dan de camerabeweging, dan de sfeer. Tien bijvoeglijkheden tegelijk opstapelen maakt het onmogelijk te zien wat echt hielp. Behandel elke generatie als een experiment met één variabele.
Bouw een herbruikbare “huisstijl”
Zodra je een look vindt die je bevalt, bewaar je het stylingdeel van de prompt als suffix (bijv. “cinematografisch, 4K, zacht natuurlijk licht, kleine scherptediepte”) en hergebruik je het in alle clips. Je verandert per shot onderwerp en actie, maar de huisstijl houdt een serie visueel consistent — en dat is wat een kanaal intentioneel doet ogen.
Snelle tips
- Begin met het belangrijkste beeld — modellen wegen het begin van de prompt zwaarder.
- Noem de camerabeweging (“langzame pan”, “orbit”, “statisch”) om energie en tempo te sturen.
- Herhaal een “huisstijl”-suffix voor een consistente look in elke clip.
- Eén actie per shot — splits “loopt binnen en gaat zitten en praat” in aparte scènes.
- Houd een swipefile bij van prompts die topshots opleverden; hergebruik en remix ze.
Veelgestelde vragen
Hoe lang moet een prompt zijn?
Eén of twee heldere zinnen winnen meestal van een alinea. Wees specifiek, niet lang.
Kan ik dezelfde prompt in verschillende modellen gebruiken?
Ja — op Vivideo kun je één prompt door verschillende modellen laten lopen (Sora, Veo, Kling en meer) en vergelijken.
Waarom negeert mijn video een deel van de prompt?
Modellen geven prioriteit aan het begin en kunnen latere details laten vallen. Zet het kernonderdeel eerder, of splits het in een andere scène.
Werken prompts ook voor image-to-video?
Ja — met een invoerafbeelding stuurt de prompt vooral beweging en camera aan, niet het onderwerp.
Hoe houd ik een personage consistent tussen shots?
Herbruik dezelfde gedetailleerde onderwerpomschrijving, of gebruik een avatar/referentie-afbeelding zodat de look stabiel blijft.
